popielecUformowanie się liturgii Środy Popielcowej w obecnym kształcie to wynik dłuższego procesu. Pierwotnie Wielki Post rozpoczynał się w VI niedzielę przed Wielkanocą. W niedziele nie stosowano jednak żadnych praktyk pokutnych, toteż Wielki Post trwał w praktyce 36 dni. Ponieważ przywiązywano wagę do dokładnego przestrzegania “czterdziestodniowej” pokuty, od VIII w. w Rzymie zaczęto przyspieszać rozpoczęcie Wielkiego Postu o cztery dni, skutkiem czego okres ten rozpoczynał się w środę przed 1. niedzielą wielkopostną. Nie od razu jednak złączono rozpoczęcie Wielkiego Postu ze zwyczajem posypania głowy popiołem.

 

Posypanie głowy popiołem to bardzo stary, jeszcze przedchrześcijański, gest pokuty i żałoby, praktykowany zarówno w judaizmie jak i w innych religiach. Został on przyjęty także w chrześcijaństwie jako jedna z zewnętrznych oznak pokuty. Wykonywali go zwłaszcza pokutnicy, czyli publiczni grzesznicy, poddani rygorom pokuty publicznej. Warto też wiedzieć, że w Rzymie w starożytności i wczesnym średniowieczu Wielki Post był okresem pokuty odprawianej przez publicznych grzeszników. Z czasem praktyka pokuty publicznej zanikła i wówczas zwyczaj posypania głowy popiołem na początku Wielkiego Postu zaczęto rozszerzać na zwykłych wiernych. W końcu XI w. można mówić już o powszechności tego zwyczaju. Nazwa “Środa Popielcowa” przyjęła się jeszcze później, w XV w. Do ostatniej reformy liturgicznej obrzęd posypania głów popiołem odbywał się przed Mszą św., jako czynność autonomiczna. Po Soborze Watykańskim II ryt popiołu został zintegrowany z Mszą św.
W Środę Popielcową na początku Mszy św. opuszcza się akt pokuty, gdyż zastępuje go obrzęd posypania głowy popiołem, sprawowany po homilii. Liturgia słowa tego dnia wprowadza w klimat Wielkiego Postu. Ewangelia mówi o praktykach postu, modlitwy i jałmużny, szczególnie zalecanych przez Kościół w czasie wielkopostnym (Mt 6, 1-6. 16-18). Czytamy w niej wezwanie, aby nie wykonywać tych praktyk na pokaz, ale w duchu szczerego nawrócenia. Warto w tym kontekście wspomnieć, że Środa Popielcowa jest dniem postu oraz wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Post obowiązuje osoby pełnoletnie (do sześćdziesiątego roku życia), zaś wstrzemięźliwość od mięsa obowiązuje osoby, które ukończyły czternasty rok życia. Nie znaczy to oczywiście, że inne osoby mają zakaz postu i wstrzemięźliwości, a jedynie że nie są do tych praktyk zobowiązane. W Środę Popielcową wolno zjeść tylko jeden posiłek do syta oraz dwa lżejsze posiłki
Przepisy postne Kościoła są naprawdę bardzo łagodne (w starożytności określenie “post ścisły” oznaczało po prostu post o chlebie i wodzie) i należy je traktować jako absolutne minimum. Poprzez post człowiek może odkryć, że jego życie nie zależy tak naprawdę od obfitości dóbr, może pozbawić się czegoś ważnego i nie doznać żadnej szkody, z drugiej zaś strony może też odkryć własną duchową gnuśność oraz niezdolność do przyjmowania jakichkolwiek niewygód. Post nie jest jedynie ćwiczeniem ciała, aby był autentyczny, musi łączyć się z modlitwą – można np. zamiast posiłku modlić się Psalmami lub rozważać fragment Ewangelii, doświadczając przy tym, że “nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Boga” (Mt 4, 4) – oraz z postawą miłości względem innych ludzi. (...)

 

Za: oltarz.pl

ls

 

 

marzec 2019
N P W Ś C Pt S
24 25 26 27 28 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Wkrótce

Brak wydarzeń

Odwiedzający

Dziś 0

Wczoraj 26

Łącznie wizyt 67610

MWD

1

Mielżyn - Herb