Filtr
  • Matka Boża fatimskaW sobotę 13 października zapraszamy na nabożeństwo fatimskie w kościele parafialnym po Mszy świętej o godzinie 17.00.

    Modlitwy Anioła z Fatimy

    O Boże mój, wierzę w Ciebie, uwielbiam Ciebie,
    ufam Tobie i miłuję Ciebie.
    Proszę Cię o przebaczenie dla tych, którzy w Ciebie nie wierzą,
    Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i Ciebie nie miłują.

    Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty.
    W najgłębszej pokorze cześć Ci oddaję i ofiaruję Tobie
    Przenajdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa,
    obecnego na ołtarzach całego świata
    jako wynagrodzenie za zniewagi,
    świętokradztwa i obojętność, którymi jest On obrażany.
    Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca
    i przez przyczynę Niepokalanego Serca Maryi,
    proszę Cię o łaskę nawrócenia biednych grzeszników.

     

  • Honorat blWacław Koźmiński urodził się 16 października 1829 roku w Białej Podlaskiej, w rodzinie inteligenckiej. Ukończył gimnazjum w Płocku, studiował architekturę w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Był podejrzany o udział spisku, w 1846 roku władze carskie osadziły go w warszawskiej Cytadeli, gdzie ciężko chorował. Tam także przeżył głębokie nawrócenie.

    W 1848 roku, po ukończeniu studiów wstąpił do zakonu kapucynów, przyjął habit zakonny i otrzymał imię Honorat . Cztery lata później otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował w Warszawie, był bardzo cenionym kierownikiem duchowym, spowiednikiem, kaznodzieją oraz misjonarzem ludowym, propagował III zakon św. Franciszka z Asyżu.

    Założył 26 zgromadzeń zakonnych mimo bardzo trudnego czasu zaborów. Podejmowały one pracę wśród młodzieży, w przytułkach wśród ludności wiejskiej, tworzyły szkoły i placówki opiekuńcze. Na początku były to zgromadzenia bezhabitowe, działające w ukryciu przed zaborcą, z czasem uformowały się z niektórych zgromadzenia zakonne. Wiele z nich istnieje do dzisiaj.

  •  

    534px-JohnXXIIIAngelo Giuseppe Roncalli urodził się w Sotto il Monte w diecezji i na terenie prowincji Bergamo 25 listopada 1881 roku. Został ochrzczony tego samego dnia. Był czwartym spośród trzynaściorga dzieci. W parafii, pod kierunkiem wybitnego kapłana, ks. Francesco Rebuzzini otrzymał trwałe znamię kościelne, które go następnie podtrzymywało w trudnościach i pobudzało w podejmowanych przedsięwzięciach apostolskich.

    Otrzymawszy pierwszą Komunię św. i bierzmowanie w 1889 r., w 1892 roku wstąpił do niższego seminarium duchownego w Bergamo, gdzie z uwagi na studia klasyczne i filozoficzne pozostał do drugiego roku teologii. Jako czternastoletni młodzieniec rozpoczął zapisywanie różnych notatek duchowych, które kontynuował na różne sposoby aż do śmierci i które zostały zebrane w „Dzienniku duszy”. Tutaj miała swój początek praktyka systematycznego kierownictwa duchowego. 1 marca 1896 r. ojciec duchowny seminarium w Bergamo, ks. Luigi Isacchi przyjął go do III Zakonu św. Franciszka, w którym śluby posłuszeństwa regule złożył 23 maja1897 roku.

  • Dionizy śwPierwsze informacje o wspominanych dziś trzech męczennikach: św. Dionizym, biskupie Paryża, św. Rustyku, prezbiterze, i św. Eleuteriusie, diakonie, pochodzą z Historii Franków św. Grzegorza z Tours (VI w.).
    Dionizy urodził się i wychował we Włoszech. Około 250 r. został wysłany przez papieża św. Fabiana, wraz z pięcioma innymi biskupami, do Galii, by tam głosić Ewangelię. Dionizy zamieszkał w miejscu zwanym Lutetia Parisiorum, gdzie dziś znajduje się Paryż, dlatego też nazywany jest pierwszym biskupem tego miasta i apostołem Francji. Misja świątobliwych mężów była tak owocna, iż kapłani pogańscy zaczęli tracić zwolenników. Podszepnęli więc gubernatorowi rzymskiemu, aby uwięził misjonarzy i skazał ich na śmierć. Pomiędzy 250 a 258 r. zostali oni ścięci mieczem na wzgórzu Montmartre (nazwa pochodzi od łac. Mons Martyrium - Wzgórze Męczenników), gdzie obecnie znajduje się monumentalna bazylika Sacre Coeur. Pochowani zostali na placu zwanym Vicus Catulliacus. W tym miejscu zbudowano opactwo św. Dionizego (St. Denis), w którym później chowano wszystkich królów Francji.

  • Wszyscy święci

    „I jeśli dzisiaj wspominamy tych naszych braci i sióstr, którzy nas uprzedzili w życiu i są w niebie, to dlatego że zostali obmyci krwią Chrystusa. To jest nasza nadzieja; nadzieja krwi Chrystusa. Nadzieja, która nas nie zawiedzie. Jeśli przez życie idziemy z Panem, to On nas nigdy nie zawiedzie. Usłyszeliśmy w drugim czytaniu słowa, które Apostoł Jan skierował do swoich uczniów: “Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat dlatego nas nie zna…Jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest (1J 3,1-2). Widzieć Boga, być podobnym do Boga: to jest nasza nadzieja.” (papież Franciszek)

    W tym bardzo radosnym dniu wspominamy beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich wiernych zmarłych, którzy już osiągnęli zbawienie i przebywają w niebie nie będąc wyniesionymi na ołtarze. Nie jest to święto zmarłych bo takiego święta nie ma. Pierwszego listopada dziękujemy Bogu za tych, których już przyjął do Swojego wiecznego Królestwa, za ich życie na ziemi i przykład jaki nam zostawili i za orędownictwo za nami przed Jego tronem. Wierzymy w świętych obcowanie, czyli w duchową więź, która łączy nas – Kościół pielgrzymujący – z Kościołem triumfującym, czyli ze wszystkimi świętymi w niebie. Po południu tego dnia odwiedzamy cmentarze. Jest to już część liturgii dnia 2. listopada - wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych. Odwiedzając groby pamiętajmy o modlitwie, aby nasi bliscy, którzy są w czyśćcu jak najszybciej dostąpili wiecznej radości. Nie ulegajmy modzie banalizowania śmierci, ale bądźmy żywym świadectwem chrześcijaństwa, w którym śmierć jest bramą do życia wiecznego.

  • cmentarz"Modlitwa za zmarłych jest ważną powinnością, bowiem nawet jeśli odeszli w łasce i w przyjaźni z Bogiem, być może potrzebują jeszcze ostatniego oczyszczenia, by dostąpić radości nieba" - św Jan Paweł II

    Przez wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych liturgia Kościoła przypomina nam o tych wszystkich, którzy oczekują na niebo w czyśćcu. Nie jest to święto zmarłych. Wspomnienie to ma nam przypominać że śmierć nie jest końcem naszego życia, że dusza jest nieśmiertelna, a ciało zmartwychwstanie. Przypominają o tym symbole życia na grobach naszych bliskich – kwiaty i płonące znicze. Dusze czyśćcowe nie mogą prosić Boga za siebie, ale my, którzy jesteśmy jeszcze na tej ziemi, przez nasze modlitwy i ofiary oddawane Bogu w ich intencji przyczyniamy się do tego, aby Bóg przyjął ich jak najszybciej do Siebie. Codziennie możemy uzyskać odpust za zmarłych – czyli uwolnienie ich z czyśćca. Od 1. do 8. listopada jest szczególny czas modlitwy za amarłych, dlatego Kościół szczególnie zachęca do ofiarowania odpustów w tym czasie

    Warunki uzyskania odpustu:
    1. Intencja uzyskania odpustu i wykonanie czynności obdarzonych odpustem czyli:

    a. Wierni, którzy nawiedzą kościół, kaplicę publiczną 1 listopada od południa i przez cały Dzień Zaduszny, mogą dostąpić odpustu zupełnego za zmarłych. Można go uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia.
    b. Wierni, którzy nawiedzą cmentarz i pomodlą się mogą uzyskać odpust za zmarłych. Odpust jest zupełny od 1 do 8 listopada, natomiast w inne dni roku jest cząstkowy.

    (inne czynności obdarzone odpustem za siebie lub za zmarłych podane w artykue o odpustach w Kościele)
    2. Wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak pełnej dyspozycji wykluczenia upodobania do jakiegokolwiek grzechu, odpust będzie tylko cząstkowy)

    3. Spełnienie trzech warunków:

    - spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej

    - przyjęcie Komunii Świętej

    - odmówienie Ojcze nasz, Wierzę w Boga i modlitwy w intencjach Ojca Świętego( (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież.)
    Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać wiele odpustów zupełnych, a po jednej Komunii św. i jednej modlitwie można uzyskać tylko jeden odpust zupełny.

    "Kto zyskuje odpust zupełny, jest w takim stanie, jak zaraz po Chrzcie św. - gdyby umarł, poszedłby wprost do nieba".

    Więcej o odpustach - kliknij tutaj...

  • Radzym blRadzym pochodził z książęcego czeskiego rodu Sławnikowiców. Urodził się między 960 a 970 r. Był przyrodnim bratem św. Wojciecha. Przeznaczony do stanu duchownego, stale przebywał w otoczeniu Wojciecha. Razem z nim wstąpił w 988 r. do benedyktynów na Awentynie. Tam otrzymał imię Gaudenty. W opactwie benedyktynów w Awentynie otrzymał też święcenia kapłańskie. Kiedy w roku 997 dowiedział się o wymordowaniu jego rodziny w Libicach przez możny ród Wrszowców, wraz ze św. Wojciechem zrezygnował z powrotu do Pragi i razem udali się do Polski.
    W Prusach Radzym był naocznym świadkiem męczeństwa św. Wojciecha. Brał udział w sprowadzeniu jego relikwii do Gniezna. Pozostał też na dworze Bolesława Chrobrego podobnie jak jego brat, Sobiesław (Sobiebór). Pod koniec roku 997 lub w roku 998 powrócił jednak do Rzymu, biorąc udział w pertraktacjach o utworzenie metropolii w Polsce i w zabiegach o kanonizację Wojciecha. Nie jest prawdą, jakoby napisał jego żywot; na pewno jednak musiał zeznawać jako naoczny świadek oraz dał szereg informacji o Wojciechu opatowi na Awentynie, Janowi Kanapariuszowi, który żywot św. Wojciecha napisał.
    Wkrótce po kanonizacji Wojciecha papież Sylwester II ustanowił Radzyma arcybiskupem Gniezna.

  • RóżaniecZapraszamy do wspólnego rozważania tajemnic zbawienia od poniedziałku 2 października, o 16.30 w dni powszednie od poniedziałku do piątku. Skorzystajmy z okazji, aby razem z Maryją przed wystawionym Najświętszym Sakramentem rozwarzać we wspólnocie tajemnice życia jej Syna.

    „Różaniec – skarb, który trzeba odkryć” (Jan Paweł II)

    "Autentyczna, żywa wiara wyraża się w trudzie codziennej modlitwy. Kto przestaje się modlić, w praktyce staje się ateistą, duchowo obumiera i traci największy duchowy skarb, jakim są wiara, nadzieja i miłość.

    W liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae (RVM) Ojciec Święty Jan Paweł II apeluje, prosi i zachęca, abyśmy na nowo odkryli skarb modlitwy różańcowej. Jest to „modlitwa umiłowana przez licznych świętych (…). W swej prostocie i głębi pozostaje (…) modlitwą o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości” (RVM 1).

  • Jakub Strzemię błJakub Strzemię (Strepa) urodził się na terenie diecezji krakowskiej w roku 1340. Przyszedł na świat w rodzinie szlacheckiej, która w herbie miała strzemię. Stąd wziął się jego przydomek "Strzemię", niekiedy używany w łacińskim odpowiedniku - "Strepa". Jego rodzina osiedliła się we Włodzimierzu na Rusi.

    W młodym wieku wstąpił do zakonu franciszkanów, pragnął być misjonarzem na kresach wschodnich, które przyłączył do Polski król Kazimierz Wielki. W latach 1385-1388 był przełożonym klasztoru Świętego Krzyża we Lwowie. Dał się wtedy poznać jako zdolny negocjator w sporze rajców miejskich z arcybiskupem lwowskim. Z nadania Stoicy Apostolskiej pełnił na Rusi urząd inkwizytora w sprawach wiary.

    W 1375 roku wybrano go we Lwowie przełożonym Stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących dla Chrystusa, które skupiało w swoich szeregach dominikanów i franciszkanów, prowadzących misję ewangelizacyjną na Rusi i w Mołdawii. Jakub z gorliwością i oddaniem pracował jako misjonarz na Rusi Czerwonej, Wołyniu, Podolu i Wołoszczyźnie.

  • ks Jerzy opiełuszko„Bądźmy więc silni miłością, modląc się za braci błądzących, nie potępiając nikogo, a piętnując i demaskując zło. Prośmy słowami Chrystusa, jako Jego wyznawcy, które On wypowiedział na krzyżu: 'Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią' (Łk 23, 34). A nam daj, Chryste, większą wrażliwość na działanie miłości niż siły i nienawiści”

    „Boże, jak się lekko cierpi, gdy się ma świadomość, że się cierpi dla Chrystusa.” (bł. ks. Jerzy Popiełuszko)

  • Wincenty kadłubek błWincenty urodził się w Karwowie pod Opatowem pomiędzy 1155 a 1160 r.
    Pierwsze nauki pobierał w pobliskiej Stopnicy, potem udał się do Krakowa, gdzie uczył się w szkole katedralnej, w której wykładał biskup Mateusz Cholewa. Cieszył się przyjaźnią księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Historycy przypuszczają, że studiował w Paryżu albo w Bolonii. Wincenty należał do elity uczonych w Polsce.
    Po raz pierwszy nazwany jest mistrzem (magistrem) w dyplomie Kazimierza Sprawiedliwego z 12 kwietnia 1189 roku. Zapewne zaraz po powrocie ze swoich studiów otrzymał święcenia kapłańskie. Do kraju powrócił Mistrz Wincenty między 1183 a 1189 rokiem. W 1189 był na pewno na dworze książęcym Kazimierza Sprawiedliwego w charakterze notariusza, a potem kanclerza. Mógł być także kapelanem książęcym. W tym czasie zaczął pisać swoją Kronikę polską (Chronica Polonorum) - największe dzieło swego życia i literatury tamtych czasów.

  • jezu ufam tobieDni od 1 do 8 listopada to szczególny czas, w którym można ofiarować odpust za zmarłych a tym samym przyczynić się do ich szybszego przejścia z czyśćca do nieba. Odpusty można jednak ofiarować każdego dnia roku i to nie tylko za zmarłych ale też za siebie. Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć wieczne zbawienie.
    Uzyskane przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec odpustów Kościoła. Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej). Odpusty te może zyskiwać każdy ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych.

    „Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych” (KKK 1471).
    Aby zrozumieć tę naukę i praktykę Kościoła, trzeba uświadomić sobie, że grzech ma podwójny skutek. Grzech ciężki pozbawia nas komunii z Bogiem, a przez to zamyka nam dostęp do życia wiecznego, którego pozbawienie nazywa się „karą wieczną” za grzech. W sakramencie pojednania ta kara wieczna jest odpuszczona i następuje przywrócenie komunii z Bogiem. Jednakże każdy grzech, nawet powszedni, powoduje nieuporządkowane przywiązanie do stworzeń, które wymaga oczyszczenia albo na ziemi, albo po śmierci w stanie nazywanym czyśćcem. Takie oczyszczenie uwalnia od tego, co nazywamy „karą doczesną” za grzech. Darowanie kary doczesnej określa się terminem „odpust”.
    Chrześcijanin powinien starać się, znosząc cierpliwie cierpienia i różnego rodzaju próby, a w końcu godząc się spokojnie na śmierć, przyjmować jako łaskę doczesne kary za grzech. Powinien starać się przez dzieła miłosierdzia i miłości, a także przez modlitwę i różne praktyki pokutne uwolnić się całkowicie od „starego człowieka” i przyoblec w człowieka nowego (por. KKK 1472 – 1473). W pracy nad sobą nie musi on jednak liczyć tylko na siebie, może bowiem czerpać ze skarbca Kościoła, który stanowią duchowe dobra płynące z Komunii świętych, a są to zadośćuczynienia i zasługi Chrystusa Pana, a także modlitwy i dobre uczynki Najświętszej Maryi Panny i wszystkich świętych, którzy pracując nad własnym uświęceniem, przyczynili się też do zbawienia swoich braci (por. KKK 1476).

  • kolos"Wyrażam najgłębszą ufność, że przy całej mojej słabości Pan udzieli mi każdej łaski potrzebnej, aby sprostać wedle Jego Woli wszelkim zadaniom, doświadczeniom i cierpieniom, jakich zechce zażądać od swego sługi w ciągu życia. Ufam też, że nie dopuści, abym kiedykolwiek przez jakieś swoje postępowanie: słowa, działanie lub zaniedbanie działań, mógł sprzeniewierzyć się moim obowiązkom (...)"

    Całe życie św Jana Pawła II przenikał pokorny duch służby Bogu i ludziom. Do końca zaufał bożym obietnicom i powierzył się Najwyższemu. Zawsze pamiętał, że wypełnienie Woli Bożej, która jest najlepszym dla nas wyborem, jest pewną drogą do celu ludzkiego życia – do zbawienia. Nie jest to wcale droga dla wybranych, ale dla każdego z nas. Przypominając sobie testament Ojca Świętego zastanówmy się  jak możemy sami doskonalić się w służbie Bogu i ludziom.

  • Nowenna2W naszej archidiecezji począwszy od lipca 2015 przez kolejnych 9 pierwszych niedziel miesiąca przeżywamy nowennę przed 1050. rocznicą Chrztu Polski. Przed Mszą świętą odczytywana jest katecheza, a symbolem naszego wspólnego duchowego przygotowania jest płonąca w te niedziele świeca. W pierwszą niedzielę listopada odczytana zostanie piąta katecheza.

    Katecheza chrzcielna – listopad 2015.

    Łono Kościoła – wymowa chrzcielnicy

  • pochód świętych

    31 października w sobotę Wspólnota Domu Pomocy Społecznej pragnie podzielić się z mieszkańcami Mielżyna "Pochodem Świętych". Chętną młodzież i dzieci pragnących zaangażować się w tę inicjatywę prosi się o kontakt z siostrą Benedykta lub siostra Łucją. Dziękujemy wszystkim mieszkańcom Mielżyna za otwarcie swoich drzwi i serc, wspólna modlitwę i życzliwość.

  • Noc Świętych 2015W wigilię uroczystości Wszystkich Świętych 31 października o 20.00 w kościele garnizonowym w Gnieźnie rozpocznie się Noc Świętych. Odbędzie się procesja żywych ikon świętych z relikwiami, następnie zaprezentowani zostaną główni bohaterowie wieczoru, św. Wincenty i św. Ludwika, a później odbędzie się adoracja Najświętszego Sakramentu i śpiew Koronki do Bożego Miłosierdzia. Z kościoła garnizonowego uczestnicy wieczoru przejdą do katedry. Na koniec wszyscy zaproszeni są na poczęstunek do gnieźnieńskiego seminarium duchownego. Również w innych miastach odbędą się czuwania i marsze ze świętymi SZCZEGÓŁY

  • tydzien-misyjny-2015W niedzielę 18. października rozpoczyna się w Polsce kolejny tydzień misyjny. Wszyscy jesteśmy powołani do tego abyśmy całym naszym życiem głosili Chrystusa. Starajmy się być narzędziami Bożej Miłości i jej widzialnym znakiem w naszych środowiskach. Pamiętajmy szczególnie o misyjnych dziełach Kościoła, którego jesteśmy częścią, wspierając je poprzez modlitwę i jeśli możemy również materialnie.

    Więcej informacji

  • Nowenna2W naszej archidiecezji począwszy od lipca 2015 przez kolejnych 9 pierwszych niedziel miesiąca przeżywamy nowennę przed 1050. rocznicą Chrztu Polski. Przed Mszą świętą odczytywana jest katecheza, a symbolem naszego wspólnego duchowego przygotowania jest płonąca w te niedziele świeca. W pierwszą niedzielę października odczytana zostanie czwarta katecheza.

    Katecheza chrzcielna – październik 2015.

    Świadectwo – rola rodziców i chrzestnych

  • SynodPrzedstawiamy wam słowa Chrystusa: „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś usłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał a on ze Mną” (Ap 3, 20). Tak jak zwykł to czynić, gdy przemierzał drogi Ziemi Świętej, wchodząc do domów w miasteczkach, Jezus nadal chodzi także dzisiaj ulicami naszych miast.  

  • unnamed2W ostatnią niedzielę października obchodzimy w liturgii rocznicę poświęcenia własnego kościoła.Jest to okazja, aby przypomnieć sobie, że między nami mieszka sam Pan Bóg i my jesteśmy zobowiązani do tego, aby zadbać o Dom Boży tak w sensie materialnym jak i duchowym - wypełniając go naszą modlitwą.

  • Krzyż1Siostry Dominikanki zapraszają młodzież na czuwanie, które odbędzie się w klasztorze 18.X. Czuwanie rozpocznie się o godz. 18.00 a zakończy Mszą św. o północy. Temat spotkania "Jestem Duchem" czyli troska o duszę jest równie ważna jak troska o ciało. O swoim życiu według Ducha opowiedzą nam ksiądz Radosław Tuszyński i niewidomy pan Henryk ze Szczecina.

ls

 

 

Wkrótce

Brak wydarzeń

Odwiedzający

Dziś 30

Wczoraj 34

Łącznie wizyt 61240

MWD

1

Mielżyn - Herb